sevdiğim bir seriyi eleştirmek zor ama yapmak gerekiyor bazen.

tempo sorunu var, inkar edilemez. özellikle punk hazard - dressrosa arası bazı bölümler gerçekten "doldurma" hissi veriyor. bir arkı 3 bölükte bitirebilecekken 20 bölükte bitirdiğin zaman izleyicinin sabrı test ediliyor. dressrosa arkı tek başına bunun en net örneği, güzel bir hikaye ama 118 bölüm çok fazlaydı.

kadın karakterlerin yazımı tartışmalı. nami ve robin gibi güçlü karakterler var ama genel olarak dişi karakterlerin çoğu ya "güzel ve güçsüz" ya da fan servis amaçlı çizilmiş gibi hissettiriyor. özellikle bazı sahnelerde gereksiz kamera açıları var, hikayeye hiçbir katkısı olmayan.

güç ölçeklendirmesi tam bir kaos. bir düşman bir arkta "yenilmez" gösteriliyor, sonraki arkta ordinary mob seviyesine düşüyor. bu, gücün anlamını zamanla sulandırıyor. mihawk gibi bazı karakterler o kadar overhype edildi ki artık ne yaparsa yapsın etkisi kalmıyor.

animasyon kalitesi tutarsız. toei studio bazı sahnelerde (wano, marineford gibi) inanılmaz işler çıkarıyor ama ara bölümlerde kalite gözle görülür şekilde düşüyor, bazı frameler gerçekten "elden çıkma" gibi.

bitmeyecek gibi bir his var. oda'nın hikayeyi bitirme planı olsa da, 25+ yıldır süren bir seride izleyici olarak "bu gerçekten bitecek mi" sorusu sürekli akılda. bu da bazı okuyucuları/izleyicileri yorabiliyor.

sonuç olarak one piece iyi bir seri ama kusursuz değil. büyüklüğü aynı zamanda en büyük zaafı — çok uzun olduğu için hem en güzel anlarını hem de en gereksiz anlarını içinde barındırıyor.